بیماریهای
آمیزشی عفونت هایی هستند که معمولاً از راه مقاربت انتقال می یابند و برخی
از شایع ترین آنها عبارتند از : ( سیفلیس ، سوزاک ، آتشک ، لنفوگرانوماتوز
آمیزشی ، گرانولوم انگونیال ، تورم غیر اختصاصی مجاری ادرار و بیماری
تریکوموناس ) .
بیماری دیگری که در این بخش حائز اهمیت است ایدز می باشد و آمیزش جنسی یکی از راههای انتقال این بیماری است .
بیماریهای آمیزشی خصوصاً سیفلیس و سوزاک بعلت شیوع زیاد و عوارض متنوع
، تهدید مهمی برای محیط خانواده و اجتماع محسوب می شوند . بطور کلی در
بعضی مناطق و کشورهای جهان سوم ، بین 10 تا 50 درصد جمعیت فعال از نظر
جنسی ، حداقل به یکی از این بیماریها مبتلا هستند.
در ایران بیماریهای سیفلیس ، سوزاک و آتشک از اهمیت بیشتری برخوردارند .
ابتلا
به این بیماریها ، معمولاً از راه مقاربت یا آمیزش جنسی به ویژه آمیزشهای
نامشروع اتفاق می افتد . و به این ترتیب ، افراد فاسد با آمیزشهای نا
مشروع مبتلا شده و بیماری را در خانواده منتشر می کنند.
منبع
بیماری معمولاً بیمارانی هستند که دارای عفونت آشکار و یا غیر آشکار می
باشند و زنان مبتلا به علت نگهداری بیشتر عوامل بیماریزا در دستگاه تناسلی
و وجود عفونت غیر آشکار منبع خطرناکتری هستند ، در جوامع غربی ، فواحش و
زنان ولگرد آماتور و شغلی منبع مهمی را تشکیل می دهند .
مهمترین
عوامل مؤثر در انتشار واپیدمیولوژی بیماریهای آمیزشی ، عوامل مربوط به
محیط و وضع اجتماعی هستند . ایمان ، اعتقادات مذهبی و خصوصیات پسندیده
اخلاقی و اجتماعی در کاهش شیوع این بیماریها نقش مهمی دارند ولی در جوامعی
که تماس و آزادی دختران و پسران و بی بندو باری وجود دارد ، شیوع
بیماریهای آمیزشی نیز بیشتر به چشم می خورد . عوامل دیگری مانند هم جنس
بازی ، از هم پاشیدگی کانون گرم خانوادگی ، جنگ و هجوم سربازان مهاجم ،
توسعه مسافرتهای مختلف زمینی ، دریایی ، هوایی، توریستی ، نظامی ، ازدیاد
و تراکم جمعیت در شهر ها ، ازدیاد کارگران فصلی و مهاجر ، خدمت سربازی و
صنعتی شدن بسیاری از کشورهای در حال توسعه نیز در انتشار بیماری مؤثرند .
قحطی
، فقر و بیکاری خصوصاً در نسل جوان می تواند در شیوع بیماریهای آمیزشی
مؤثر باشد . این بیماریها معمولاً در شهرها شایع تر از مناطق روستایی
هستند ، چه شرایط انتقال بیماری در شهرها فراهم تر است و در بین شهر ها ،
آنها که تحرک بیشتری دارند مانند بنادر مهم ، آلوده تر هستند .
مهاجرت
روستائیان به شهرها در انتشار و توسعه بیماریهای آمیزشی مؤثر است و ضمناً
مهاجران فصلی و سربازان در انتقال بیماری از شهرها به روستاها و تشکیل
کانونهای آلوده خانوادگی نقش مهمی دارند .
بطور
کلی بیماریهای آمیزشی حاد و مسری ، بیشتر در جوانان مشاهده می شوند و در
بعضی جوامع به علت وضع اجتماعی و ضمناً بلوغ زود رس ، بیماری در نوجوانان
نیز شایع است .
الکلیسم و مصرف بعضی مواد مخدر در انتشار و شیوع بیماری مؤثر است .
از
نظر آمار ، ارقام دقیقی دربارۀ وضع بیماریهای آمیرشی در کشورها وجود ندارد
، زیرا افراد مبتلا ، اکثراً احساس گناه و شرم می کنند و عده ای حتی
بیماری خود را بروز نمی دهند و بوسسیلۀ پزشکان خصوصی و داروخانه ها تحت
درمان قرار می گیرند ، ولی با توجه به آمارهای موجود ، شیوع بیماریهای
آمیزشی با کشف پنی سیلین رو به تنزیل گذاشت و در سال 1957 به حداقل رسید و از آن به بعد در کشورهای در حال توسعه ، سزیعاً ازدیاد و افزایش یافت و حتی در بعضی کشورهای شیوع بیماری تا4 برابر گزارش شده است .
صرف
نظر از تغییرات اجتماعی که ذکر شد ، تصور غلط کفایت درمان کوتاه مدت برای
بیماری ، از بین رفتن و کاهش ترس و نگرانی از بیماری ، بی اعتنایی به آن و
جایگزینی بعضی آنتی بیوتیکهای کم اثر در درمان، نقش مهمی در افزایش
بیماریهای آمیزشی دارند .
کنترل و پیشگیری بیماریهای آمیزشی
اصول
بیماریهای آمیزشی ، شامل انجام اقدامات عمومی جهت ارتقاء بهداشت عمومی ،
محافظت جامعه از بیمارها ، برقراری تسهیلات برای تشخیص درمان فوری و اصرار
در کنترل بیماران در دورۀ سرایت بیماری است .
برای
مبارزه با بیماریهای آمیزشی ، همکاری گروههای مختلف اجتماعی ، مانند
پزشکان ، کارکنان بهداشتی ، روحانیوون ، مبلغان مذهبی و نیروهای انتظامی
لازم و ضروری است . در ضمن لازم است با وضع قوانین و مقررات ، پزشکان
خصوصی را ملزم به گزارش موارد بیماری نمود .
اقدامات
کلی کنترل و پیشگیری شامل ، آموزش بهداشت ، بیماریابی فعال ، ایجاد
درمانگاهها و تسهیلات درمانی ، تشویق به درمان مبتلایان ، اجرای درمان
مناسب و کافی برای بیماران ، بررسی مستمر موارد تماس ، مبارزه با فحشاء و
کنترل بیماری در آنها و اصلاحات وضع اجتماعی و اقتصادی بعضی گروههاست .
منبع:http://taksetareh135.blogfa.com/cat-48.aspx